Serge Halimi

Serge Halimi

Serge Halimi editorê LMD ya fransî ye.  

Fils de l'avocate Gisèle Halimi et de Paul Halimi, administrateur civil, Serge Halimi est diplômé d'un doctorat en sciences politiques obtenu à l'université de Californie à Berkeley. Il a été professeur associé à l’université Paris VIII de 1994 à 2000. Auteur d’essais politiques à succès, il décline la plupart des invitations dans les médias. Toutefois, il était régulièrement invité dans l’émission radiophonique Là-bas si j'y suis sur France Inter, avant sa suppression de l'antenne en 2014.

Serge Halimi fait une apparition dans trois films de Pierre Carles, Pas vu pas pris, Enfin pris ? et La sociologie est un sport de combat. Il a collaboré au journal de critique des médias PLPL, devenu Le Plan B en mars 2006.

Alors adhérent d'Attac, il a participé à sa commission des médias lors de sa fugace apparition en 2004-2005 et a alors contribué à l'élaboration de la plate-forme des relations avec la presse de cette organisation. 

 

Girtîgeha ji bo axaftina azad

Serge Halimi

Nûçegihanê CNNê Jim Acosta di 17ê Mijdarê de di 17'ê Mijdarê de vegerand, çend rojan piştî dadgerê Amerîka dubare serokkomar Donald Trump da ku veguhestina paceya wî ya veguhestin. Berî 50 salî yan zêdetir fotograf û kameramen, Acosta bi serkeftî got: 'Ev ceribandin bû û ez difikirim ku îmtîhanê derbas kir. Divê rojnamevan divê bizanin ku di vê welatê de Mafên Pêşîn ên azadiya çapemeniyê pîroz e, ew di destûra me de destûra parastin. Bi tevahiya vê yekê ez ewleh bû û min fikir kir ... mafên me dê parastin ku em berdewam bikin hikûmeta me û rêberên me berpirsiyar bikin.

Lampeduza

Berîya bi sih salan dema penaber ji sîstema sîyasî ya zordar a welatên xwe direvîyan, welatên dewlemend û çapemenîyê pesnê wan kesan didan ku îhtîmal e mişext bibin. Hingê hizir ew bû ku penaberan "azadî tercîh" kirîye, ango Rojava. Bi vî rengî muzeyek heye li Berlînê ji bo bibîranîna sed

Stratejîyek ji bo ji nû ve qezenckirinê

Vegera rîtuelên dijberî hev li ser asta mezinbûna aborî, koçberî yan jî fakta dawî ya guhertî piştrast dike fikra ku dibêje nîzama neoliberal ketîye ser seyra xwe ya adetî. Weha dîyar e ku şoka krîza malî ew bi awayekî mayînde nehejandîye. Ji bilî li bendê mana danader a raperînên spontane ên ku wê rê li ber nerazîbûneka giştî venekin, meriv dikare li kîjan kirinên li pêş û rêbazan bifikire da ku rewşa giştî biguhere?

Sîleh, sindoqên hilbijartinê û kolan

Wan soz dabû ku ew dê bi dek û dolaban serokdewletîya Misirê bi dest neînin. Vê soza bi cih nehatî anîn ya pêşî ya Birayên Misilman ku divîyabû "nan, azadî, wekhevîya civakî bi xwe re bîne". Li ser rêya [desthilatdarîya] wan nebûna ewlekarîyê zêde bû, pêre jî xizanî.

Li dijî zimanê yekane

Bazara yekane, pereyê yekane, zimanê yekane? Bender û pirên wêneyên wan li ser banknotên ewropî sazkirî ji niha ve herikbarîya danûstandinên di navbera bazirganan de bi gewde dike, bêyî ti girêdanê û ti dîrok û paşxanê. Gelo divê xwendekar ji welatê xwe derkevin bêyî ku pêdivîya wan bi ferhengekê hebe? Bi pasaporteka bi tenê ya zimanî, îngilîzîyeka balefirgehê. Dikare li her deverî, nexasim jî li zanîngehên Fransayê were bikaranîn.

 

Dersa Lefkoşeyê

Hertişt bûbû nemimkin. Zêdekirina bacan daxwaza "miteşebisan" nehiştibû. Xweparastina ji erzanîya tîcarî ya welatên mûçe li wan kêm li dijî peymanên pevguhertina azad bû. Ferzkirina baceka (pir piçûk) li ser miameleyên malî dikir ku piranîya dewletan hema ji destpêkê ve bicivin. Ji bo kêmkirina baca li ser nirxê lêzêdekirî (BNL) kefîlbûna Brukselê pêwîst bû...

Îslamîst êdî neçar in tiştekî bikin

Kuştina milîtanekî sîyaseta çepgir di 6ê sibata bihurî de rê li ber pêleke hêrsê li dijî partîya îslamî ya desthilatdar vekir û kir ku serokwezîr biguhere. Hikûmeta nû wê neçar be bi lezgînî xwe bi tevahî bide ji nû ve pêkanînên nîzama giştî û kêmkirina bêkarîyê.